5. Ceza Dairesi

Mühür fekki suçundan sanık ...'nin yapılan yargılanması sonunda; mühür bozma suçundan mahkümiyetine dair, Rize 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.02.2008 gün ve 2007/516 Esas, 2008/97 Karar sayılı hükme karşı sanığın vaki temyiz talebinin reddine dair aynı mahkemece tesis edilen 02.05.2008 gün ve aynı sayılı Ek Kararın süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından 08.07.2010 tarihli tebliğname ve Yüksek 4. Ceza Dairesi'nden gönderme kararı ile daireye verilmekle incelendi;

YCGK.nun 07.11.2006 gün ve 2006/213-229 sayılı Kararında ayrıntısı açıklandığı üzere CMK.nun 34/2, 231/2. ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, aksi halde aynı Yasanın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, 26.02.2008 günlü kararda ise başvuru şekli eksik gösterilerek anılan hükümlere aykırı davranıldığı, bu itibarla sanığın 30.04.2008 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, red kararının kaldırılmasına ve davanın esastan incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin, 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 sayılı Kararı ile iki milyar liraya kadar (iki milyar dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nun 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı Yasalar ile değişik (1) numaralı bendinin Anayasa'ya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibariyle yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince cezanın miktarına göre kesin olan hükmün temyizi kabil olmadığından sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 07.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.