5. Ceza Dairesi

"İçtihat Metni"Zorla ırza geçmek ve kaçırıp alıkoymak suçlarından hükümlü ...’nin yapılan uyarlama yargılaması sonucunda; 765 sayılı TCK.na göre verilip kesinleşen hükmün lehe olduğunun kabulü ile 5237 sayılı TCK.nun uygulanması talebinin reddine dair, ...

1.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.06.2005 gün ve 2002/522 Esas, 2004/150 sayılı ek kararın süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığının 09.12.2009 günlü tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Davanın esasını çözen veya bunda değişiklik yapan sonuç kararlar duruşma dışında verilmiş olsalar bile temyiz edilebileceği ve bu nedenle hükümlünün istemi temyiz niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi ve duruşma açılıp tüm bunların gerekçelerine de yer verilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Dosya içeriğine göre, mağdurenin alınan raporunda kızlığının bozulduğunun bildirilmesi karşısında, olayın üzerinden uzun zaman geçmiş olması nedeniyle suçun mağdure üzerindeki bedensel ve ruhsal etkilerinin kaybolma olasılığı ve şimdi elde edilecek bulgularla olay arasında illiyet kurmadaki meşkukiyet gözönünde bulundurularak, dosyada bulunan doktor raporu Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kuruluna gönderilerek kızlığının bozulmasından dolayı beden sağlığında bozulma olup olmadığı hususunda mütalaa alındıktan sonra TCK.nun 103/6. maddesinin uygulanma koşullarının saptanması yerine yazılı biçimde 103/6. maddenin uygulanacağının kabulü ile lehe yasa değerlendirilmesi yapılması suretiyle karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan kararın bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.