1. Ceza Dairesi

hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2020/396 Esas, 2021/509 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında;

a)Mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı, yedinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına,

b)Mağdur ...' ye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı, yedinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına,

c)Mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (son) bentleri, 58 inci maddesinin altıncı, yedinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2021/2953 Esas, 2022/297 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, mağdur ...'a yönelik hükümden 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uygulamasında "4 yıl 3 ay" ibaresinin çıkartılarak "3 yıl 15 ay" ibaresi eklenmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine mağdurlar ... ve ...'e yönelik hükümler yönünden esastan reddine karar verilmiştir.

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 18.02.2022 tarihli ve 2021/2953 Esas, 2022/297 Karar Sayılı Ek Kararı ile, sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği mağdurlar ... ve ... karşı işlenen kasten yaralama suçları yönünden ilgili kararların kesin olması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz istemi, eksik araştırmaya, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık ...'ın suç tarihinde mağdur ... ile tartıştığı, mağdur ...'in kardeşi tanık Deniz'in müdahale ederek tartışmayı ayırdığı, bu olaydan sonra gece saat 23:45 sıralarında beyaz renkli araç ile ... Mahallesi Çarşı Sokak üzerindeyken sanığın sağ yan koltuktan tabanca ile yaptığı atış sonucu parkta bulunan mağdurlar ... ve ...'ın yaralandıkları, tanık Deniz'e ait kahvehanenin önünde sanığın tekrar tabanca ile ateş etmeye başlayarak kahvehane önünde oturan mağdur ...'i de yaraladığı anlaşılan olayda, sanığın eylemine bir engel olmaksızın kendiliğinden son vermesi nedeniyle kastının yaralamaya yönelik olduğu ve mağdurlar ..., ... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçunu işlediği kabul edilerek buna göre uygulamalar yapıldığı belirlenmiştir.

2.Sanık savunması, mağdurun beyanları, İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 08.11.2018 ve 13.03.2019 tarihli adli muayene raporları, olay yeri inceleme raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği ancak mağdur ...'a yönelik olarak işlenen kasten yaralama suçunun cezasının belirlenmesinde yapılan hesap hatasının düzeltilmesine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...' a yönelik kasten yaralama suçlarından verilen kararların kesin ve temyiz edilemez nitelikte olduğu anlaşılmakla verilen ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı gözetilerek sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eksik araştırmanın bulunmadığı, mağdur ...'e karşı kasten yaralama eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

A. Sanık Müdafinin Mağdurlar ...

ve ... Yönelik Kasten Yaralama Suçlarına İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (1) no'lu bentte açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 18.02.2022 tarihli ve 2021/2953 Esas, 2022/297 Karar sayılı ek kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Müdafinin Mağdur ...'e Yönelik Kasten Yaralama Suçuna İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2021/2953 Esas, 2022/297 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.03.2024 tarihinde karar verildi.