12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin eleştirilen husular dışında kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın olayda kusuru bulunmadığına ve raporlar arasındaki çelişki giderilmeden ve yanlış gerekçeyle mahkumiyet kararı verildiğine; katılanlar vekillerinin ise eksik incelemeye, kusur durumuna ve ceza miktarına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Sanığın savunması ve katılan küçük H.. D..'ın anlatımlarından sanığın katılan küçük H.. D..'a da çarparak yere düşmesine neden olduğu, doktor raporunda somut patolojik bulgu tespit edilmemiş olmasının ve tıbbi müdahale gerektirmemesinin yaralama olarak kabulüne engel olmayacağı gözetilerek sanığın TCK'nın 85. maddesinin 2. fıkrası gereğince cezalandırılması gerekirken, Adli Tıp raporundaki katılanın somut bir yaralanmasının bulunmadığı şeklindeki tespitine yanlış anlam verilerek aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması,

2.Hükmün gerekçesinde “Adli Tıp Kurumu Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesi uzmanlarınca düzenlenen rapor ile bilirkişiler Halil Dalak, Refik Akın ve Hüseyin Hüsnü İlgün tarafından düzenlenen rapordaki açıklamalar oluş ve dosya içeriğine uygun bulunduğundan, diğer raporlara değil bu raporlara itibar edilmelidir” denilerek, Adli Tıp Kurumu raporuyla uyumlu olan bilirkişiler A. Ş., H. G. ve İ. K. tarafından düzenlenen ve sanık sürücünün olayda ikinci derecede hafif kusurlu olduğunu belirten 10.02.2010 tarihli bilirkişi raporu yerine, sanık sürücünün olayda kusursuz olduğunu belirten bilirkişiler H. D., R. A. ve H. H. İ. tarafından düzenlenmiş bilirkişi heyet raporuna atıfta bulunulması suretiyle hükümde çelişki oluşturulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.