2. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ...'in zabıta görevlileri olan mağdurlara karşı hakaret suçunu, Yeni Hal Kompleksi içerisinde sanıkların işyerinin karşısında "yol" üzerinde işlediği belirlenmekle, hakaret eyleminin alenen işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanıklar hakkında hükmedilen adlî para cezaları, 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca "24 eşit taksit halinde" şeklinde taksitlendirilirken, taksit aralığı gösterilmemiş ise de taksit aralıklarının “birer ay” olduğu kabul edilmiştir. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 10.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.