5. Ceza Dairesi

Irza geçmeye teşebbüs suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; eyleminin basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine dair, Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.04.2007 gün ve 2005/158 Esas, 2007/37 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kazanılmış hak uygulaması nedeni ile iki yılın altına düştüğü, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 04.03.2008 gün ve 2008/6-47, 2008/43 sayılı kararında vurgulandığı gibi yanılgılı uygulama nedeniyle bir kez daha atıfet sağlanamayacağı, bu nedenle CMK.nun 231. maddesinin uygulanamayacağı gözetilerek, tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak; 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi ile CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiği halde, yalnızca 765 ve 5237 sayılı Yasalarda suçun temel şekli için öngörülen cezanın alt sınırı dikkate alınarak 5237 sayılı Yasanın lehe olduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; Kazanılmış hak saklı tutulurken 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 326/son maddesi yerine CMK.nun 307/4. maddesinin uygulanması, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 28.04.2009 gün ve 2008/5-202, 2009/102 sayılı kararında da belirtildiği üzere TCK.nun 53. maddesinde düzenlenen güvenlik tedbirlerinin mahkümiyetin yasal sonucu olması nedeniyle kazanılmış hakka konu olmayacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.