6. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Çaldıran Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.12.2015 tarihli ve 2015/134 Esas, 2015/401 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şantaj suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 107/2 yollamasıyla 107/1, 62, 53. maddeleri ve adli para cezasının 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 5 eşit taksitler halinde ödenmek üzere 1 yıl 3 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanık Temyiz Sebepleri Yönünden

1.Şantaj suçunun yasal şartlarının oluşmadığına,

2.Gerekçenin hatalı olduğuna,

3.Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine,

4.Vesaire, İlişkindir. III. GEREKÇE

1.Sanığın şantaj eylemi için 5237 sayılı Kanun’un 107 nci maddesi uyarınca, belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 31.12.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çaldıran Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.12.2015 tarihli ve 2015/134 Esas, 2015/401 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı sayılı Yasanın 322. maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 222 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.