1. Ceza Dairesi

Katılan kurum vekilinin sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelemesinde; Yargılama konusu kasten öldürme suçu yönünden katılan kurumun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca suçtan zarar gören sıfatının ve buna bağlı olarak kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

Katılan kurum vekilinin sanıklar hakkında katılan ...'a yönelik silahla tehdit suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı tespit edilmiştir.

Katılanlar vekilinin sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2018 tarihli ve 2017/234 Esas, 2018/228 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında maktüle yönelik kasten öldürme suçundan, cezalandırılmaları talebiyle açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine, karar verilmiştir.

2.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.02.2020 tarihli ve 2019/5224 Esas, 2020/377 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ve sanıklar müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Katılanlar vekilinin temyiz istemi, eksik incelemeye, suç vasfına ve sübut’a ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.2015 yılı Eylül ayı sonlarında, çobanlık yapan maktul ... ve yeğeni ... ... hayvanlarını otlatmak amacıyla Hilbizan yaylasına geldikleri ve hayvanlarını burada otlatmaya başladıkları, olay tarihi olan 11.10.2015 tarihinde hayvanlar ile sabahtan öğlene kadar maktulün öğleden akşama kadar da katılan ...'in ilgilendiği, maktulün hayvanların başına gelmesi üzerine katılan ...'in saat 18:00 civarında dinlenmek üzere hayvanların bulunduğu yere yaklaşık 400-500 metre mesafede bulunan kaldıkları çadıra gittiği, kısa süre sonra üç el silah sesi duyduğu, bunun üzerine havanın karanlık olmasından dolayı yanına el feneri alarak yanına doğru gittiği amcası olan maktulü yüzüstü yatar pozisyonda bulduğu, kendisini çevirip sırtüstü yatırdığında ağzından kan geldiğini ve nefes almadığını fark ettiği, maktulün 11.10.2015 tarihinde akşam saat 18:30 sıralarında ele geçirilemeyen ateşli bir silah ile vurulduğu ve olayın Adaklı İlçe Jandarma Komutanlığına intikal ettirildiğinin, mahkemesince kabul edildiği anlaşılmıştır.

Sübut yönünden değerlendirmede; inkara dönük aksi ispatlanamayan sanık savunmaları, katılan ...'in çelişki içeren ifadeleri, görgüye dayalı bilgileri olmayan diğer tanık beyanları, Jandarma tarafından yapılan ... ile teşhis işlemi ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanıklar ..., ... ve ...'ün maktule karşı kasten öldürme suçunu işlediklerine ilişkin her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığı, böylece yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, inkara dönük aksi ispatlanamayan sanık savunmaları, mağdur ...'in çelişki içeren ifadeleri, görgüye dayalı bilgileri olmayan diğer tanık beyanları, Jandarma tarafından yapılan ... ile teşhis işlemi ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanıklar ..., ... ve ...’nun maktule yönelik kasten öldürme suçunu işlediklerinin sabit olmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

1.Katılan Kurum Vekilinin Kasten Öldürme Suçundan Verilen Hükümlere Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Yargılama konusu kasten öldürme suçu yönünden katılan kurumun suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, katılan kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Katılan Kurum Vekilinin Silahla Tehdit Suçundan Verilen Hükümlere Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kesin nitelikte olduğundan, katılan kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

3.Katılanlar Vekilinin Kasten Öldürme Suçundan Verilen Hükümlere Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.02.2020 tarihli ve 2019/5224 Esas, 2020/377 Karar sayılı kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2024 tarihinde karar verildi.