4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yerel Mahkemece sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, yüklenen suçun unsurunun oluşmadığı gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

Katılan vekilinin temyiz isteğinin; suçun yasal unsurları oluştuğu halde beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaire ilişkindir III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın imar kirliliğine neden olma suçundan cezalandırılabilmesi için ruhsat almaksızın veya ruhsata aykırı olarak bir binayı yaptırmış olmasının gerektiği, bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere tutanakta belirtilen sundurma ve manyaların bina olarak kabul edilemeyeceği, dolayısıyla suçun unsurunun oluşmadığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE

1.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporuna, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, ''Hüküm kısmında dayanak kanun maddesi olan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin yazılmaması.'' dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkrası çıkartılarak yerine "Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2024 tarihinde karar verildi.