1. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2015/118 Esas, 2015/258 Karar sayılı kararının katılan vekili,

Cumhuriyet savcısı (aleyhe), sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 23.10.2019 tarihli ve 2019/1843 Esas, 2019/4577 Karar sayılı ilâmı ile sanığın öldürmeye teşebbüs suçundan müşterek fail olarak sorumlu tutulması ve 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin yeniden değerlendirilmesi gerektiği, nedenleriyle bozulmasına, karar verilmiştir.

2.İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2020 tarihli ve 2019/660 Esas, 2020/512 Karar sayılı kararı ile;

a)Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi delaletiyle 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b)Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan 6136 sayılı Yasa'nın 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, sanığın atılı suçları işlediğine dair kesin ve somut delil olmadığına, sanığın beraat etmesi gerektiğine, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan ...’in olay tarihinde kamyonu ile trafikte seyir halinde iken, hakkında katılanı öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirmekten mahkûmiyet kararı verilip kesinleşen ... ile aralarında yol verme meselesi nedeniyle tartışma çıktığı, çevredekilerin müdahale etmesi sonucunda tarafların ayrıldığı, ancak İsmail'in aracıyla katılanı takip etmeye devam ettiği, katılanın bu takipten kurtulmak için kamyon garajına girdiği, İsmail'in de aracıyla katılanın peşinden geldiği ve aracını katılanın üstüne doğru sürerek garajdan çıkmasına engel olduğu, bu sırada İsmail'in cep telefonundan arayarak sanık ...'yi ve kimliği tespit edilemeyen diğer kişiyi olay yerine çağırdığı, sanık ...'nin yanındaki kişi ile olay yerine gelerek ele geçirilemeyen silahla katılana 3 kez ateş etmek suretiyle katılanı göğüs, sırt ve pelvisten giren 3 adet ateşli silah isabeti ile yaşamını tehlikeye sokacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve vücuttaki kemik kırıkları hayati fonksiyonlarını orta derecede etkileyecek şekilde öldürmeye teşebbüs ettiği anlaşılmıştır.

2.Sanık savunması, katılan beyanları, tanıkların anlatımları, 14.04.2014 tarihli adli muayene raporu, tutanaklar, uzmanlık raporları, nüfus ve adli sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelemesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2020 tarihli ve 2019/660 Esas, 2020/512 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2024 tarihinde karar verildi.