6. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

A. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/3266 esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d) bentleri, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

B. Eskişehir 1.

Ağır Ceza Mahkemesinin 30.05.2019 tarihli ve 2017/166 Esas, 2019/404 Karar sayılı kararıyla; suça sürüklenen çocuk hakkında; 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d), son bentleri, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahsubuna karar verilmiştir.

C. Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 14.

Ceza Dairesinin 24.11.2020 tarihli ve 2019/2540 Esas, 2020/2174 Karar sayılı kararıyla; suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrası (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Suça Sürüklenen Çocuk Müdafii Temyiz Sebepleri

1.Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığı,

2.Suça sürüklenen çocuğun davaya konu eylemlerin sonuçlarını kavrayabilecek yeteneğe sahip olmadığına ilişkin detaylı inceleme yapılması gerektiğine, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Katılanın işyerine, kardeş olan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın saat 19.30 sıralarında kimlik bilgileri tespit edilemeyen bir kişi ile gittikleri, suça sürüklenen çocuk ...'ın işyerinin arka tarafındaki bölüme gittiği ve katılanın montunun ceplerini karıştırmaya başladığı, katılanın suça sürüklenen çocuk ...'ın yanına gittiği, kimlik bilgileri tespit edilemeyen kişinin katılana "bu çocuğa bir şey yaparsan seni öldürürüm, seni yaşatmam" dediği, suça sürüklenen çocuk ...'ın katılana bıçak gösterdiği, suça sürüklenen çocuk ...'ın işyerindeki kasayı karıştırdığı, ardından suça sürüklenen çocuk ...'ın da onun yanına gidip kasadan 100,00 TL aldığı, hep birlikte oradan ayrıldıkları anlaşılmıştır.

2.Kolluk tarafından düzenlenen görüntü kaydından suça sürüklenen çocuğun tespit edildiği 27.08.2016 tarihli görüntü izleme ve tespit tutanağı dava dosyasında bulunmaktadır.

3.Adli Tıp Uzmanı tarafından düzenlenen suça sürüklenen çocuğun işlediği suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabildiği, bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmiş olduğunun tespit edildiği farik ve mümeyyizlik raporu ve sosyal inceleme raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurmaması nedeniyle kapalı yapılması gereken 22.09.2018 tarihli duruşmanın, açık yapılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 185 inci maddesine aykırı davranılması giderilme olanağı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun katılanın işyerinden tehdit ile 100,00 TL tutarında para almış olması karşısında; suç tarihi itibariyle katılandan alınan paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, malın değerinin azlığı nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesiyle suça sürüklenen çocuğa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması hususunun gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2019/2540 Esas, 2020/2174 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2019/2540 Esas, 2020/2174 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

15.02.2024 tarihinde karar verildi.