5. Ceza Dairesi

Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ..., ... ve ...’nın yapılan yargılanmaları sonunda; açılan kamu davasının sanık ... hakkında 765 sayılı TCK.nun 434/1. maddesi uyarınca teciline, diğer sanıklar hakkında aynı Kanunun 434/son maddesi uyarınca düşürülmesine dair, Bigadiç Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 06.06.2005 gün ve 2005/181 Esas, 2005/290 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcıları tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK.nun 26/2. maddesinin “kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez” hükmü karşısında 16 yaşı içindeki mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyan sanıkların aynı Yasanın 109. maddesi anlamında hukuka aykırı bir davranışlarından söz edilemeyeceği, rızanın fiili hukuka uygun hale getirdiğinden suç oluşmayacağı gibi 765 sayılı TCK.nun 434. maddesinin aynı Kanunun 430/2. maddesi yönünden 11.11.2004 tarihinde yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 25.03.2004 gün ve 2001/478 Esas, 2004/38 sayılı kararı ile iptal edildiğinden sanıklar hakkında uygulanmasının mümkün bulunmadığı da nazara alınarak sanıkların alıkoyma suçundan beraeti yerine yazılı biçimde hüküm kurulması, Kanuna aykırı, C.Savcılarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen nedenle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. ...