4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla;

1.Sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.Sanık hakkında şikayetçi ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.Sanık hakkında şikayetçi ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (e) ve (c) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyizinin; olayın, sanığın savunmasında belirtildiği şekilde geliştiği, sanığın infaz koruma memurları tarafından darp edildiği, sanığın darp raporuyla bu durumun kanıtlandığı, şikayetçilerin beyanlarının doğru olmadığı, sanığın acil müdahale ekibi olan infaz memurlarını darp etmesinin fiziken de mümkün olmadığı, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

Manisa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanık ...'ın, olay günü tıraş bıçağını kırarak elde ettiği jilet ile kendisini keserek zarar vermesi üzerine, mağdur ve şikayetçi infaz koruma memurlarının koğuşa girerek müdahale etmek istedikleri, sanık ...'ın elinde bulunan jiletle infaz koruma memuru ...'i bacağından basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, bu sırada sanık kendisine müdahale ederek jileti elinden almak isteyen infaz koruma memuru ...'a da kafa atarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, ayrıca sanığın olay sırasında mağdur ve şikayetçilere yönelik olarak sinkaflı sözlerle küfür ederek hakaret suçunu işlediği iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanığın üzerine atılı hakaret ve kasten yaralamaya suçlarından ayrı ayrı mahkumiyeti yönünde hükümler kurulmuştur.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Kasten yaralama suçundan verilen hükümler yönünden;Yerel Mahkemece kabul ve oluşa göre ceza infaz kurumunda hükümlü olan sanığın, olay günü tıraş bıçağını kırarak elde ettiği jilet ile kendisini keserek zarar vermesi üzerine, mağdur ve şikayetçi infaz koruma memurlarının koğuşa girerek müdahale etmek istedikleri sırada sanığın elindeki jiletle şikayetçi ...'i bacağından jiletle yaraladığı, devamında sanığın elindeki jileti almaya çalışan şikayetçi ...'a da kafa atarak yaraladığı şeklinde gelişen olayda, sanığın eyleminin, birden fazla görevliye karşı 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinde tanımlanan görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek, sanığın şikayetçiler ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçundan ayrı ayrı mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2.Her iki suç yönünden; ceza infaz kurumunda bulunan sanığın duruşmadan bağışık tutulma talebinin olmaması, 04.02.2016 tarihli duruşmaya sağlık sorunu nedeniyle katılamadığı, bu duruşmaya sunduğu mazeret dilekçesinin ise diğer duruşmalardan vareste tutulma talebini içermediğinin anlaşılması karşısında, yargı çevresi dikkate alınarak hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden yokluğunda karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 196 ncı maddelerine aykırı şekilde savunma hakkının kısıtlanması,

3.Her iki suç yönünden; sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın dayanağı olan tehdit suçunun (5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi), 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, anılan suça ilişkin mahkumiyet hükmü açısından uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılıp, bunun sonucuna göre, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

4.Bir nolu bozmaya uyulmaması halinde her iki suçtan verilen hükümler yönünden; 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, Belirlendiğinden, hükümler bu yönlerden hukuka aykırı görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrasının gözetilmesine, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.