11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli ve 2015/440 Esas, 2016/45 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve son cümlesi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına, resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanık müdafii temyizinde özetle; sanığın suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığı gerekçesi ile ve re'sen gözetilecek nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Temyiz dışı sanıklar Yaşar ve Fatma ile birlikte sanık ...'e ait sahte özürlü sağlık kurulu raporunu katılan kuruma ibraz ederek özürlü bakım aylığı almak için başvuru yaptığı iddia ve kabul edilmiştir.

2.Sanık özetle; rapor almak için gittiğinde kendisine %40 engelli raporu verildiğini, hastanede evrak takipçiliği yaptığını söyleyen bir kişi ile karşılaştıklarını, kendilerine evrakı takip edeceğini, 100 -150 TL verirler ise rapor alacağını söylediğini, ertesi gün gidip parayı verip raporu aldıklarını savunmuştur.

3.Dosya kapsamındaki kurum yazışmalarından, suça konu sağlık kurulu raporunun numarası itibari ile sanık ...'e ait olmadığı, sahte olduğu anlaşılmaktadır.

4.Mahkemece, sanık ... hakkında yukarıda açıklandığı şekilde her iki suçtan mahkumiyet, diğer sanıklar hakkında her iki suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2.Gerekçeli karar başlığında 30.03.2015 şeklinde hatalı gösterilen suç tarihinin "19.03.2015" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli ve 2015/440 Esas, 2016/45 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.