1. Ceza Dairesi

Sanık ... müdafiinin süre tutum ve gerekçeli temyiz dilekçeleri içeriğinden katılan ...'e yönelik işlenen olası kastla yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin bir temyiz talebi bulunmadığı anlaşılmıştır.

1.Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden,

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği kesin olduğu anlaşılmış ise de; katılan ... vekilinin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz isteminde bulunması nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas - 2009/56 sayılı kararı uyarınca hükmün temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı belirlenmiştir.

2.Sanıklar ... ... ve ... ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. Sanık ... ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

1.İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.10.2018 tarihli ve 2018/18 Esas, 2018/302 Karar sayılı kararı ile,

a)Sanıklar ... ... ve ... ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (son) fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 4'er yıl 2'şer ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

b)Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (son) fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2019/1074 Esas, 2022/1503 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekili, Cumhuriyet Savcısı (aleyhe) ve sanıkların istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile,

a)Sanıklar ... ... ve ... ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 3'er yıl 9'ar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

b)Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

Katılan ... Vekilinin temyiz istemi, sanık ...'un suçunun kasten öldürmeye teşebbüs olduğundan bahisle suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Olay tarihinde katılanlar ... ve ... ’un tanıklar ..., ... ve ... ile birlikte olay yerinde yılbaşını kutlamak için ateş yakıp alkol aldıkları, daha sonra olay yerine sanıklar ... ... ile ... ...’un geldiği, onların da alkol aldığı, ısınmak için önce sanık ... ...’nın katılanların yanına gittiği, alkolün tesiri ile küfürlü sözler söyleyip katılan ... ile başladığı tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve ona eli ile tokat attığı, kavga sırasında ele geçirilemeyen bıçak ile katılan ...’un alnına vurarak yaraladığı, temyiz dışı katılan ...’in yanlarına gelerek kavgayı ayırmak istediği, sanık ... ...’nın elinde bulunan bıçağı tuttuğu sırada eli kesilerek yaraladığı, bu olaylar olurken diğer sanık ...’un da olay yerine geldiği, kavgaya karıştığı, sanık ... ... ile birlikte iştirak halinde katılan ...’u yumruk vurarak darp ettiği, sanık ... ...’nın da ele geçirilemeyen bıçak ile katılan ...'u yüzünde sabit iz olacak şekilde yaraladığı, yine kavga sırasında ele geçirilemeyen bıçak ile katılan ...’i bacağından ve karnından olmak üzere 2 kez bıçakla yaraladığı, sanıklar ile katılanların olay öncesinde birbirlerini tanımadıkları, olay yerinde tesadüfen karşılaştıkları, önceye dayalı husumetlerinin bulunmadığı anlaşılan olayda sanıklar ... ... ve ... ...'un katılanlar ... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçlarını işledikleri kabul edilerek buna göre uygulamalar yapıldığı tespit edilmiştir.

2.Sanık savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, Beykoz Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim olunan 25.01.2018 ve 04.11.2020 tarihli adli muayene raporları, olay yeri inceleme raporları, kollukça tutulan tutanaklar, sanıkların adli sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından suçların vasıflandırılmasına ilişkin bir isabetsizlik görülmediği ancak ilk haksız hareketin kimden geldiği tespit edilemediğinden bahisle sanıklar hakkında asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılmak suretiyle uygulamalar yapıldığı ve yine katılan ...'a yönelik eylemde temel ceza uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası olarak düzeltildiği anlaşılmıştır.

A. Sanıklar ...

... ve ... ... Hakkında Katılan ...'a Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler ile Sanık ... Hakkında Katılan ...'e Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanıklar Müdafiilerinin Temyiz İstemleri Yönünden

Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince 4'er yıl 2'şer ay hapis cezasına hükmolunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde ilk hüküm kaldırılmak suretiyle sanıklar hakkında daha az cezalara hükmolunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezasını artırmayan Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin reddine karar verilmiştir.

B. Sanık ...

Hakkında Katılan ...'e Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönündün

Katılan ... vekilinin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz isteminde bulunması nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas - 2009/56 sayılı kararı uyarınca hükmün temyiz edilebilir olduğu, suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan incelemede, eylemin kasten öldürmeye teşebbüs suçu kapsamında bulunmadığı anlaşılmakla, anılan temyiz sebebinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

A. Sanıklar ...

... ve ... ... Hakkında Katılan ...'a Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler ile Sanık ... ... Hakkında Katılan ...'e Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanıklar Müdafiilerinin Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçe bölümünde yer alan (A) paragrafında açıklanan nedenle sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ...

Hakkında Katılan ...'e Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2019/1074 Esas, 2022/1503 Karar sayılı kararında katılan ... vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.03.2024 tarihinde karar verildi.