1. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2015 tarihli ve 2015/214 Esas, 2015/230 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (son) bentleri, 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.İlk derece Mahkemesince verilen kararın sanık müdafii, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 24.11.2016 tarihli ve 2016/16477 Esas, 2016/19515 Karar sayılı kararı ile onanması kararı verilmiştir.

3.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazın reddine karar verilmesini müteakip; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09.07.2020 tarihli ve 2017/3-36 Esas, 2020/357 Karar sayılı kararı ile Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 24.11.2016 tarihli onama kararının kaldırılması ile Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2015 tarihli ve 2015/214 Esas, 2015/230 Karar sayılı hükmünün sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2021 tarihli ve 2020/161 Esas, 2021/41 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri; eylemin kasten yaralama olduğundan bahisle vasfa, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve ceza miktarına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan ... ile arkadaşı tanık U. ...’nın, 20.09.2015 tarihinde saat 22.45 sıralarında tanık Y. ...’in işlettiği meyhaneye sohbet etmek ve alkol almak amacıyla gittikleri, katılanla aynı köyden olan sanık ...’nın da o sırada meyhanede alkol almakta olduğu, sanığın köyde yaşanan su sorununu gündeme getirerek katılana hitaben "İşini doğru düzgün yap, benim suyum yok, bostanım kuruyor, muhtarlığını doğru yap" dediği, bunun üzerine katılanın, sanığa herhangi bir kusurunun bulunmadığını, köy genelinde su sıkıntısı yaşandığını, bir sorunu varsa yüz yüze köyde konuşmak istediğini, Dayının Yerine alkol almak amacıyla geldiği için bu konuları konuşmak istemediğini söylediği, aralarında çıkan tartışmada karşılıklı olarak küfürleştikleri, tanıklar ... ile ...’ın kavga çıkmasını önlemek amacıyla araya girdikleri ve tanık ...’ın katılanı dışarı çıkarmak üzere kapıya doğru götürdüğü, bu sırada sanığın koltuk altından çıkardığı ruhsatsız tabancasıyla katılana doğru 1 el ateş ettiği, tanık ...’ın müdahale ederek sanığın elinden tabancayı almaya çalıştığı sırada sanığın 1 el daha ateş ettiği, ilk atış sonrasında belinin sol kısmından yaralanan katılanın yere düştüğü ve sürünerek dışarı çıktığı, sanığın da dışarı çıkarak katılanın başına gelip elindeki tabancasını katılana doğru salladığı, katılanın sanığa “Yeğenim beni vurdun, beni vuracak kadar ben sana ne yaptım" dediği, sanığın da olay yerinden uzaklaşarak ilçe merkezindeki bir parka gittiği şeklinde olayın geliştiği kabul edilerek sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2.Katılan hakkında tanzim olunan... Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen yaralanmaya dair tarihsiz rapor, sanık savunması, katılanın kolluk beyanı, uzmanlık raporları nüfus ve adli sicil kayıtları ile kolluk tutanakları dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE

1.Katılandaki yaralanmanın, ...Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen kesin rapora göre basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek düzeyde olduğu ve yaşamını tehlikeye soktuğu anlaşıldığından; 9 ile 15 yıl hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin uygulanması sırasında, katılanda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözönünde bulundurularak makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş ise de aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2.İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik inceleme ve araştırmanın bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, tanık beyanları ile sabit olduğu üzere katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, sanığın ani gelişen kavga ortamında katılanın hayati organlarının bulunduğu bölgeyi hedef alarak birden fazla kez ateş etmek suretiyle katılanı öldürme kastı ile hareket ettiği, suçta kullanılan silahın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, meydana gelen zararın ağırlığı nazara alındığında sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu dikkate alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2021 tarihli ve 2020/161 Esas, 2021/41 Karar sayılı kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2024 tarihinde karar verildi.