12. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Giresun 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.11.2013 tarihli, 2012/770 esas 2013/455 karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 123 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir.

2.Giresun 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.11.2013 tarihli, 2012/770 esas 2013/455 karar sayılı kararının 11.12.2013 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 30.01.2015 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinde tanımlanan "Hakaret" suçunu işlediği ve Giresun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 28.04.2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası gereğince, Giresun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2015 tarihli ve 2015/713 Esas, 2015/1254 Karar sayılı kararı ile açıklandığı anlaşılmıştır.

3.Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 01.11.2022 tarihli, 2020/22946 Esas, 2022/21381 Karar sayılı ilâmı ile; "...Gerekçeli kararın, yokluğunda karar verilen katılan ...’in MERNİS adresine tebliğ edildiğine dair tebligat parçasında, tebliğ imkansızlığı nedeniyle tebligatın köy muhtarına tebliğ edildiğinin belirtildiği, ancak tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnamenin (2 nolu haber kağıdı) gösterilen adresin kapısına yapıştırılmadığı görülmekle, katılana yapılan tebligatın usulsüz olduğu, Anlaşıldığından, sanık ...’in temyiz istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın belirtilen husus yönünden katılana usulüne uygun tebliğ işlemi gerçekleştirildikten, tebliğ edildiğine dair evrak ve verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek, EK TEBLİĞNAME DÜZENLENDİKTEN sonra Dairemize yollanılmak üzere incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE..." karar verilmiştir.

4.Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 01.02.2023 tarihli, 2023/1077 Esas, 2023/15392 Karar sayılı kararı ile dosyanın Dairemize devredilmesine ve esasın kapatılmasına karar verilmiştir.

5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01.10.2020 tarihli ve 2020/14357 sayılı, hükmün bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 123 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 08.09.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Giresun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2015 tarihli ve 2015/713 Esas, 2015/1254 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2023 tarihinde karar verildi.