12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkındaki davanın düşmesine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa ait olan köpeğin, ısırması sonucu mağdurun yaralandığı, 5237 sayılı TCK'nın 177. maddesinde “hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması” halinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun tehlike suçu olduğu, somut olayda ise kişinin yaralanmış olması sebebiyle şikayete bağlı olan 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi kapsamında zarar suçunun da oluştuğu, 5237 sayılı Kanunun 44. maddesi dikkate alındığında taksirle yaralama suçundan hakkında şikayetten vazgeçilmiş olması karşısında, sanık hakkında CMK'nın 226. maddesi uyarınca 5237 sayılı TCK'nın 177 maddesinden ek savunma hakkı tanınarak bu suçtan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği halde, yanlış değerlendirme sonucu taksirle yaralama suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.