10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi'nin 27.12.2022 tarihli ek kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; müvekkili Kurum sigortalısı ve davalı işveren işçilerinden ...'ın 07.10.2011 tarihinde geçirdiği iş kazası neticesi malul kaldığını, kaza sonrasında sigortalıya 1.342,27 TL tutarında tedavi masrafı ile 2.152,27 TL geçici iş göremezlik ödeniğinin ödendiğini ve 18.896,91 TL PSD'li gelir bağlandığını, konuya ilişkin müfettiş raporunun mevcut olduğunu belirterek Kurum zararı olan 22.391,45 TL'nin şimdilik 10.000,00 TL'lik kısmının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davacı vekili 07.11.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 13.434,87 TL'ye arttırmıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin çalışanlarını öncelikle eğitip ilgili departmanlara yönlendirdiğini, şirketin işyerinde tüm makinelerin üzerine dikkat edici ve uyarıcı levhalar bulundurduğunu, davacının kazaya konu makineyi çalışır durumda iken müdahale etmemesi gerekirken müdahale ettiğini, bu nedenle kusurun tamamen davacıdan kaynaklandığını, makineye müdahale etmesi için işverence herhangi bir talimat verilmediğini, bu nedenle kazada müvekkili şirketin herhangi bir kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemenin 03.12.2013 tarihli 2012/815 Esas 2013/952 Karar sayılı karar ile "... Mahkememizce aldırılan 26.08.2013 tarihli kusur raporuna göre davalı işverenin % 60, kazalı işçinin % 40 oranında kusurlarının olduğunun bildirildiği anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamından; davalıya ait iş yeri işçilerinden ...' ın 07.10.2011 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu % 15 oranında iş göremezlik kaybına uğradığı ve malul kaldığı, davacı Kurumca sigortalıya 19.06.2012 onay tarihli 18.896,91 TL PSD' li gelir bağlandığı,1.342,27 TL tutarında tedavi masrafı yapıldığı, 2.152,27 TL geçici iş göremezlik ödeniğinin ödendiği anlaşılmıştır. Kusur oranları ve davacı SGK'nun talep ettiği istem gözetilerek davacı kurumun açmış olduğu davanın kabulüne karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur." gerekçesiyle, davanın kabulü ile 13.434,87 TL kurum alacağının PSD'li gelirler için 19.06.2012 onay tarihinden, GİG ödeneği için ödeme tarihinden, tedavi giderleri için sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin bozma öncesi kararına karşı süresi içinde taraf vekillleri tarafından temyiz temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairece özetle; 07.10.2011 tarihinde gerçekleşen iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan zararın davalı işverenden rücuan alınması için açılan davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi olup, yöntemince gerçek zarar hesabı yaptırılıp yukarıdaki ilkeler kapsamında elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır. gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla özetle; 07.10.2011 tarihinde gerçekleşen iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan zararın davalı işverenden rücuan alınması için açılan davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi gereğince, gerçek zarar hesabı yaptırılması gerektiğiyle verilen bozma ilamı çerçevesinde eksiklikler giderilerek, dosya gerçek arar hesabı için bilirkişiye önderilmiştir.

Bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun denetime açık olduğu anlaşılmakla hükme esas alınmıştır.

Davacı tarafın talebiyle de sınırlı kalmak kaydıyla, delillerin değerlendirilmesi sonucunda davanın kabulüne karar verilerek aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur. gerekçesiyle davanın kabulü ile 1000,00 TL geçici iş göremezlik gelirinin 08.10.2011 ödeme tarihinden; 500,00 TL tedavi giderinin 08.10.2011 sarf tarihinden; 8.500,00 TL PSDG'nin 19.06.2012 onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte olmak üzere toplam 10.000,00 TL rücuan tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri Davacı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle;

ıslah talebinin gözetilmediğinden bahisle kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri hükümleridir.

3.Değerlendirme

Eldeki davada, mahkemece verilmiş gerekçeli kararın 20.06.2017 tarihinde usulüne uygun olarak davacı vekiline tebliğ edildiği, ancak süresinden sonra 27.12.2022 tarihinde temyiz dilekçesinin ibraz edildiği, bu haliyle kararın süresi içerisinde temyiz edilmediği açıktır. Buna göre Mahkemece verilmiş 27.12.2022 tarihli ve davacının temyiz isteminin süresinde olmadığından HMK 346/1 maddesi uyarınca temyiz talebinin reddine dair kararın yerinde olduğu anlaşılmakta olup, davacı Kurum vekilinin ek karara yönelik temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi ek kararının ONANMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.