12. Ceza Dairesi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın savunmasında, Van ilinde antika eşya alım satım işi ile uğraştığından, suça konu toplam 360 adet eser ve objeyi köylülerden satın aldığını, genel olarak, köylüler tarafından kendisine getirilen varlıkları Van Müzesi'ne incelenmek üzere götürdüğünde, müzede yapılan toplantı sonrası eser niteliği taşıdığı belirlenen varlıklar için kendisine ödemede bulunulduğunu, ancak deprem nedeniyle Van Müzesi eser teslim almadığından, suça konu kültür varlıklarını İstanbul ilindeki müzeye inceletmek üzere getirdiğini beyan etmesi karşısında; anılan eserler üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, mevcut durumları itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan, yani 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı olup olmadıkları tespit edilip, anılan niteliği haiz olduklarının belirlenmesi halinde, sanık hakkında aynı Kanunun 67/2 maddesi uyarınca hüküm tesisi gerektiği gözetilmeksizin, davanın tarafı konumundaki Müze Müdürlüğü uzmanlarınca soruşturma aşamasında düzenlenen rapor hükme esas alınmak suretiyle karar verilmesi,

Kabule göre de;

1.TCK’nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, anılan hak yoksunluğunun koşullu salıverilen sanık hakkında “uygulanmamasına” hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, “uygulanmasına” dair hüküm tesisi,

2.Hükme esas alınan 10/02/2012 tarihli raporda, 2863 sayılı Kanun kapsamı dışında kalmakla birlikte, piyasayı yanıltıcı nitelikleri nedeniyle müzede alıkonulması gerektiği belirtilen 30 adet objenin akıbeti hakkında karar verilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün BOZULMASINA, 20/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.