5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R - Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak; Mahkemece taşınmazın değerinin belirlenmesi bakımından iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, birinci bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın m2 değeri 435,00-TL olarak tesbit edilmiş iken, raporu hükme esas alınan ikinci bilirkişi kurulunca aynı emsale göre 815,00-TL değer belirlenmiştir.

Davalı idarece 2008 yılında alınan kamulaştırma kararına istinaden dava konusu taşınmazın 546,26 m2'lik ek kamulaştırma kapsamında kalan bölümü ve bitişik 191 ada 3 parselin m2 birim fiyatları için mahkemenin 2009/94 esas-331 karar ve 2009/97 esas-332 karar sayılı dosyalarında 2009 yılı değerlendirme tarihi itibariyle 786,86-TL olarak belirlenmiş kararlar Dairemizce onanarak kesinleşmiştir.

Taşınmazın 2009 yılı itibariyle belirlenen ve onanarak kesinleşen m2 birim fiyatı dikkate alındığında, dört yıl öncesi olan 2005 yılı değerlendirme tarini itibariyle belirlenen m2 birim fiyatı gerçeği yansıtmadığı gibi bilirkişi raporları arasında taşınmazın m2 bedelinin çok farklı değerlendirilmesi de raporların inandırıcı olmadığını gösterir.

Bu nedenle kesinleşen dava dosyaları getirtilip, taraflara emsal göstermeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak emlak vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, Doğru görülmemiştir. Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.