6. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 27.02.2020 tarihli ve 2019/11592 sayılı İddianamesi ile sanık hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Kanunun 148 inci maddesinin birinci fıkrasının, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.10.2021 tarihli ve 2020/147 Esas, 2020/350 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin 22.12.2020 tarihli ve 2020/2235 Esas, 2020/2635 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz Sebepleri

1.Yokluğunda karar verildiğine,

2.Kararın yüzüne okunmadığına,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi Kararın hukuka aykırılığına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Suç tarihinde sanığın mağdur ...'ın yanına gelip oturduğu, onun ile sohbet etmeye başladığı, bir süre sonra telefonunu kullanıp iade etmek için istediği, mağdurun da telefonu verdiği, sanığın telefonu bir süre sonra iade ettiği, birlikte AVM'den çıktıkları ve M... isimli kafenin önüne geldiklerinde sanığın, mağduru sokağa doğru çağırdığı ve "telefonunu çıkar ver lan seni sikerim, eğer telefonu vermezsen seni öldürürüm" diyerek tehdit ettiği, korkan mağdurun elindeki telefonu sanığa verdiği anlaşılmıştır.

2.Sanık mahkemede tevilli ikrar içeren savunmada bulunmuştur.

3.Mağdurun kolluk ifadesinin oluş ve diğer delillerle uyumlu olduğu görülmektedir.

4.Bilgi Teknolojileri Kurumundan gelen bilgi ve belgeler ile kamera kaydına ilişkin tutanak dosya arasında bulunmaktadır.

5.Tanık S.T.'nin suça konu telefonun kendisine sanık tarafından satıldığı yönünde beyanları mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un 148 inci ve 149 uncu maddelerinde düzenlemeye göre; bir başkasının kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden yada mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir. Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamaktadır. Yağma suçu ekonomik nitelikteki suçlar arasında yer alıp işin niteliği gereği faydalanma amacını taşıması gerekir. Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; mağdurun kollukta oluş ve diğer delillerle uyumlu beyanları, sanığın tevilli ikrar içeren savunması, kolluk tutanakları ve tanık beyanı karşısında, sanığın eyleminin ... olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Mahkemenin 15.10.2020 tarihli karar celsesinde, başka suçtan hükümlü sanık ...'ın SEGBİS'de hazır edilmesi için Seydikemer-Eşen Açık Ceza İnfaz Kurumuna müzekkere yazıldığı ancak ilgili cezaevi müdürlüğü ile yapılan görüşmede Covid-19 Kapsamında Alınan Tedbirler uyarınca sanığın izinli olduğunun bildirildiği görülmekle, sanığın karar celsesinde cezaevinde bulunmadığı anlaşılmaktadır. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.12.2020 tarihli ve 2020/2235 Esas, 2020/2635 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, hukuka aykırılık görülmediğinden aynı sayılı Kanunun 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

25.03.2024 tarihinde karar verildi.