13. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin aşamalardaki tutarlı anlatımlarından, suça konu aracın kapılarının kilitlenerek park edildiği anlaşıldığı gibi sanık E.. D..'ın kapıları kilitli olmayan aracı düz kontak yaparak götürdükleri yolunda beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinin uygulanmasının doğru olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya içinde mevcut 22.8.2010 tarihli tutanak içeriğine göre, olay yerine ilişkin kamera görüntülerinden, sanıkların saat 3.28 de müştekiye ait araca doğru yöneldiklerinin tespit edilip tutanağa bağlandığının anlaşılması karşısında sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 143/1 maddesi ile artırım yapılmaması karşı temyiz olmadığından; hükmün gerekçesinde sanıklar hakkında TCK'nın 143. maddesi ile uygulama yapıldığı belirtilmesine karşın, hükümde aynı maddenin uygulanmaması ise mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.23.8.2010 tarihli tutanağa göre, sanıkların yakalanmaları üzerine, sanık E.. D..'ın atılı suçu kabul ederek, müştekiye ait aracı tarif edebileceği bir yere terk edip kaçtıklarını söylediği, yapılan yer gösterme sonucu müştekiye ait aracın oto teybi alınmış halde bulunarak hazırlık aşamasında müştekiye iade edildiğinin anlaşılması karşısında, müştekinin yapılan kısmi iade nedeniyle ceza indirimine rızasının bulunup bulunmadığı sorularak 5237 sayılı TCK.nun 168.maddesi kapsamında sanıklar hakkında değerlendirme yapılması zorunluluğunun gözetilmemesi,

2.Sanıkların hırsızlık eyleminin, suç konusu aracın mülkiyetine yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar V.. K.. ve E.. D..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.