13. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.30.01.2012 tarihli olay yeri inceleme raporu içeriğinde suçun işlendiği saatin 09.00-19.00 saatleri arası olduğunun belirtilmesi, müştekinin 31.01.2012 tarihli soruşturma aşamasındaki beyanında, 19.00 sıralarında eve geldiğinde olayı farkettiğini belirtip evden ayrıldığı saat ile ilgili herhangi bir beyanda bulunmaması, suça sürüklenen çocuğun da savunmalarında 17.00-1800 sıralarında eve girdiğini belirtmesi karşısında, uyap kayıtlarına göre, suç tarihinde güneşin saat 17.14'de battığı, gece vaktinin 18.14'de başladığı ve suçun suça sürüklenen çocuk lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, suçun 5237 sayılı TCK.nun 6/e maddesinde tanımlanan gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtlar karar yerinde gösterilip tartışılmadan hırsızlık suçunda anılan yasanın 143. maddesi uyarınca artırım yapılması, konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken ise, aynı Yasanın 116. maddesinin 4. fıkrasının uygulanması suretiyle fazla cezalara hükmedilmesi,

2.Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde TCK'nın 62. maddesinin uygulanması suretiyle ceza tayini yoluna gidildiği halde hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan hükümde TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına karar verilerek çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk M.. A..'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.