1. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

1.Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 28.02.2018 tarihli ve 2017/16741 Esas, 2018/3465 Karar sayılı bozma kararı üzerine Çerkezköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.05.2018 tarihli ve 2018/283 Esas ve 2018/403 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, son, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Çerkezköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.05.2018 tarihli ve 2018/283 Esas ve 2018/403 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 29.04.2019 tarihli ve 2019/1619 Esas, 2019/8998 Karar sayılı kararı ile ek savunma ve hesap hatası nedeniyle bozulmasına, ceza miktarı açısından 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, karar verilmiştir.

3.Çerkezköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2023 tarihli ve 2019/310 Esas, 2023/355 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, son, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlemediğine, beraat etmesi gerektiğine, suç vasfının hatalı olduğuna, davanın zamanaşımına uğradığına, ilişkindir. III. GEREKÇE

1.Olay günü mağdurun işletmekte olduğu işyerinde garson olarak çalışan sanığın ele geçirilemeyen kesici alet ile mağduru hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, mağdurun sanığa tokat atması üzerine sanığın eylemini gerçekleştirdiği anlaşıldığından, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulandığı anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği sanığın üzerine atılı suç yönünden zamanaşımının gerçekleşmediği anlaşıldığından, düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanık kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen kazanılmış hakkın korunması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanık hakkında Çerkezköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.05.2018 tarihli ve 2018/283 Esas ve 2018/403 Karar sayılı kararı ile hükmolunan 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin hüküm yönünden aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Çerkezköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2023 tarihli ve 2019/310 Esas, 2023/355 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının mahsus bölümüne, ''sanık hakkında Çerkezköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.05.2018 tarihli ve 2018/283 Esas ve 2018/403 Karar sayılı kararı ile hükmolunan 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin hüküm aleyhine temyiz bulunmadığından, 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle cezasının 2 yıl 13 ay 15 gün üzerinden infaz edilmesine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2024 tarihinde karar verildi.