10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında 06.02.2019 tarihli yurt dışı borçlanma talebine istinaden 1350 gün daha 4/1-a kapsamda borçlanabileceğinin tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; borçlanma talep dilekçesinde belirtildiği üzere 3600 gün borçlanma yapmak istediğini, boşta geçen süreyi işaretlememesinin bir nedeninin bulunmadığını, Kurum elemanının belirtmesi üzerine yalnız çalışma süresini işaretlediğini ileri sürerek, 06.02.2019 tarihli borçlanma talep dilekçesine göre 1350 gün daha 4/1-a kapsamda yurt dışı borçlanma yapılmasının tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Kurum vekili, davacı hakkında yapılan Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin 16.02.2021 tarihli, 2019/861 Esas, 2021/103 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne, davacının 06.02.2019 tarihli borçlanma talep dilekçesine göre 1350 gün daha yurt dışı borçlanması yapabileceğinin tespitine, aksi yöndeki Kurum kararının iptaline karar verilmiştir.

Verilen karara karşı davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi, 29.09.2021 tarihli, 2021/1246 Esas, 2021/1452 Karar sayılı kararıyla; davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esas yönünden reddine karar verilmiştir.

A. 1. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 30.03.2022 tarihli, 2021/11889 Esas, 2022/4560 Karar sayılı bozma kararında; "...Dosya kapsamına göre, davacının 24.05.2019 tarihinde, tahakkuk eden yurt dışı borçlanmasını ödemiş olmasına karşın; Kuruma 1350 gün daha borçlanmak için başvurusunun 19.09.2019 tarihinde olduğu anlaşılmış olup; iş bu süre, makul süre olarak görülmemiştir.

Bu kapsamda; Mahkemece, davanın kabulüne yönelik hüküm kurulması hatalıdır. Mahkemece, kuruma ikinci başvuru tarihi olan 19.09.2019 tarihi, fark 1350 gün için, yeni bir borçlanma olarak kabul edilerek; buna göre değerlendirme yapılması gerekirken; eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi bozma nedenidir..." denilerek karar bozulmuştur. B- Mahkemenin Bozma ilamına uyarak verdiği 22.12.2022 tarihli ve 2022/213 Esas, 2022/782 Karar sayılı kararıyla; Konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. C- 2. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 10.05.2023 tarihli, 2023/4533 Esas, 2023/5087 Karar sayılı bozma kararında; "... Eldeki davada, bozma ilamı sonrası Mahkemenin yazdığı müzekkereye karşılık kurumca işlem yapıldığı anlaşılmakla, davanın konusuz kalmadığı görülmektedir.

Bu kapsamda Mahkemece yapılması gereken, davacının 1350 gün daha borçlanma için başvuru tarihi olan 19.09.2019 tarihi itibari ile kazanılmış hak oluştuğundan bu tarih dikkate alınmak suretiyle, esas hakkında davanın kısmen kabul kısmen reddine dair karar vermekten ibarettir..." denilerek karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının 19.09.2019 tarihli borçlanma talep dilekçesine göre 1350 gün daha yurt dışı borçlanması yapabileceğinin tespitine, aksi yöndeki Kurum kararının iptaline karar verilmiştir. VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili;

kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek kararı temyiz etmiştir. C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 06.02.2019 tarihli yurt dışı borçlanma talebine istinaden 1350 gün daha 4/1-a kapsamda borçlanabileceğinin tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 3201 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.