6. Ceza Dairesi

Dairemizin 14/04/2011 gün ve 2011/1613 esas, 2011/5530 karar sayılı ilamında gerekli görüldüğü takdirde sanık ... hakkında ek tebliğname düzenlenmesi istenmiş ise de; Üsküdar 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 27/10/2005 tarihli kararının adı geçene 09/11/2005 tarihinde tebliğ edildiği, ancak hükümlü tarafından bu karara itiraz edilmediği, Üsküdar 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 29/11/2005 tarihli kararında da sadece hükümlüler ... ve ...'nın itirazlarıyla ilgili karar verildiği anlaşıldığından,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/09/2012 gün ve 6-2012/183608 sayılı yazısı ile hükümlü ... hakkında ek tebliğname düzenlenmeksizin hükümlüler ... ve ... hakkında inceleme yapılmak üzere Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlüler hakkında uyarlama yargılaması sonucu kurulan, 27.10.2005 tarihli hükme karşı, hükümlüler ... ve ...’un itirazı üzerine, Üsküdar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.11.2005 tarih, 2005/1580 sayılı itirazın kabulüne ve uyarlama kararının kaldırılmasına dair karar ile bu karar sonucu ilk uyarlama kararı kesinleşmeden verilen 31.05.2006 tarihli ikinci uyarlama kararı, uyarlama yargılaması sonucu verilen hükümlerin temyiz yasa yoluna tabi olması nedeniyle, geçersiz ve hukuken yok hükmünde olması nedeniyle, Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2005 tarihli ilk uyarlama hükmünün incelenmesinde; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.5237 sayılı TCK.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, sanığın özgülenen kastı, yakınanın etkilenimi ve olayın vahameti de gözetilmek suretiyle, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

2.Hükümlülerin, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen hükümlüler hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

3.5237 sayılı Yasaya göre yağma suçunu oluşturan eylem nedeniyle temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki yasaya göre suçun yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılması ve tüm bunların neden ve gerekçeleri gösterilerek hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler ... ve ...’un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 22.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.