4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararıyla sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi, hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

Olay tarihinde sanığın eşi olarak tanıttığı yabancı uyruklu bayanı sokak ortasında dövmesi üzerine vatandaşların 155 polis imdat telefonunu aradıkları, olay yerine giden ekibin tarafları işlem yapmak üzere polis merkezine götürdükleri, işlem sırasını beklerken birbirlerine bağırmaları nedeni ile katılan sanık ... Ö.'nün, sanığı uyarması üzerine aralarında tartışma çıktığı, sanığın katılan sanığa kafa atmaya ve yüzüne vurmaya çalıştığı, katılan sanığın da sanığa yumruk atarak basit tıbbi müdahaleyle giderilir biçimde yaraladığı, olaya müdahale eden katılan polis memurları ... B. ve ... ... T.'nin kelepçe takmaya çalıştıkları sırada sanık ile aralarında arbede yaşandığı, katılan polis memuru ...'ın B.'nin basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir biçimde yaralandığı ve sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

1.Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın savunması, katılanların ve tanıkların beyanları, CD içeriği, adli raporlar ile tüm dosya içeriği karşısında, sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediğine ve lehe hükümlerin uygulanmamasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

2.Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2024 tarihinde karar verildi.