6. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün, 765 sayılı ve 5237 sayılı Yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve her iki Yasaya göre, uygulanan yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı saptanıp, sonuç cezalar karşılaştırılarak, sanık yararına olan yasanın belirlenip hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Somut olayda, sanığın gündüz vakti yakınana ait evin ahşap kapısının kilidini tornavida ile zorlamak suretiyle, tahta aksamından parçalar kopararak açıp, içeri girdiği ve hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında; kapı ve kilidin sağlam ve dayanıklı vasıfta olup olmadığına ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp, denetime olanak verecek biçimde tartışılmadan ve sonucuna göre, suça uygun kabul edilen 765 sayılı TCK'nın hırsızlık suçunu tanımlayan uygulama maddesi kararda gösterilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,

3.5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 491/4 ve 493/1. maddelerinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu; gündüz vakti, konuttan, kapı ve kilidini, kırarak yapılan hırsızlık eyleminin, yakınana karşı hırsızlığın yanı sıra, 5237 sayılı TCK’nın 116/1. maddesine uyan konut dokunulmazlığını bozmak ve aynı Yasanın 151/1. maddesine uyan mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğu ve her iki suçun suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen “uzlaşma” hükmüne bağlı olduğu da dikkate alınarak, bu suçlarla ilgili bir değerlendirme yapılması ve sonucuna göre lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4.Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 491/4. ya da 493/1, 522/1 (pek aşırı) maddelerine göre, hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 53, 116/1, 53, 151/1, 53. maddelerinde öngörülen cezaların türü, alt ve üst sınırları ile konut dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçları yönünden 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde tanımlanan “uzlaşma” hükmü bakımından, 5237 sayılı Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, lehe olan yasanın yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Kabul ve uygulamaya göre de;

5.5237 sayılı TCK'nın 7/3. maddesi gereğince, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasanın 58/6-7-8.maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

6.Kasten işlenen suçlarda hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK'nın 53/1-2-3.maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerine hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.