14. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın, maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda da mağdurenin dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunmadığı gözetilmeden,

CMK.nın 231. maddesinde öngörülen diğer şartlar da tartışılarak bir karar verilmesi gerekirken mağdurenin zararının giderilmemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

TCK.nın 105/1. maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçenek yaptırım olarak düzenlenmiş olması karşısında hapis cezasına hükmolunduktan sonra TCK.nın 50/2. maddesine göre bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de; Sanığın mağdureye karşı aynı suç işleme kararıyla değişik zamanlarda cinsel taciz suçunu işlediği halde hakkında TCK.nın 43. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.