4. Ceza Dairesi

Sanığın temyiz isteğinin, katılan ... M.'ye yönelik hakaret suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 29 ve 62 nci maddeleri uyarınca 5300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği, hakaret etmemesine karşın hakkında 5300 TL adli para cezasına hükmedildiğine vesaire ilişkindir III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ... M. ve şikâyetçilerin devlet hastanesinde hemşire ve hemşire stajyeri olarak görev yaptıkları, olay günü sanık ...'ın oğlunu rahatsızlığı nedeniyle hastaneye getirdiği, hastanede sanığın oğluna buhar tedavisi yapılmasına karar verildiği, görevli hemşire olan katılanın buhar makinasının nasıl kullanılacağı konusunda sanığa bilgi verdiği, sanığın çocuğunun durmaması üzerine hemşirelerden yardım istediği, devamında sanık ile katılan arasında münakaşa yaşandığı, bu esnada sanığın katılana "Hastaneyi sinkaf ederim, makineyi, hemşireleri sinkaf edeyim, doktoru sinkaf edeyim, a...za koyayım." şeklinde hakaret ettiği Mahkemece kabul edilmiştir.

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden Katılan ve şikâyetçi anlatımları ile tanık beyanları doğrultusunda sanığın üzerine atılı hakaret suçunun sübut bulduğuna yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

1.Adli sicil kaydına göre mükerrir olan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören suçlarda hapis cezasının tercih edilmesi zorunluluğu gözetilmeden hakaret suçunda adli para cezası seçilmek suretiyle, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

2.Hakaret suçunun haksız tahrik altında işlendiğinin kabulü karşısında, özel nitelikte olan ve daha lehe hükümler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi yerine genel tahrik kurumunu düzenleyen aynı Kanun'un 29 uncu maddesi ile hüküm kurulması,

3.Sanığın, hakaret sözlerini birden fazla görevliye karşı sarf etmesi ve kabulün de bu yönde olması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanunun 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2024 tarihinde karar verildi.