14. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, mağdur, mağdur velisi ve mağdureye baroca atanan zorunlu vekilin davaya katılma talebinde bulundukları, mahkemece bu konuda olumlu olumsuz bir karar verilmediği, mağdure vekilinin verilen hükmü temyiz ettiği, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle,

CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdur velisi F.. K..'ın davaya katılmasına ve usulüne uygun vekâletname ibraz eden Av. D.. E..'in katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilmekle yapılan incelemede;

Sanığa iftira atmasını gerektirecek herhangi bir neden bulunmayan mağdur küçüğün samimi anlatımları, mağdurun kendisine yönelik cinsel istismarı o sırada kolluk ekibine hemen bildirmesi, olay tutanağı içeriği ve tutanak tanıklarının beyanları ile mağdur küçüğün olay sebebiyle travma sonrası stres bozukluğu yaşayarak ruh sağlığının bozulmuş olması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediği anlaşılmış olup, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek mahkûmiyeti yerine, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.