4. Ceza Dairesi

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararının, şikayetçi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hakaret suçunun ancak gerçek kişilere karşı işlenebilecek bir suç olması karşısında, işlenen suçun mağduru veya suçtan zarar göreni olmayan şikayetçi şirket vekilinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmaması nedeniyle Mahkemece verilen katılma kararının hukuki değerden yoksun olduğu, hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.