6. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün maddelerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilmeyip, 5237 sayılı yasaya göre verilmesi gereken ceza denetime olanak sağlayacak şekilde belirlenmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

2.Sanığın yakınan ...’a yönelik eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/2, 80, 522/1, 59/2; 647 sayılı Yasanın 4, 5, 6. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan, ancak hırsızlık suçu kapsamına girmeyen, bedel ödenmeksizin hukuk dışı yollarla ‘karşılıksız yararlanma’ suçunu oluşturan 163/2, 43/1, 62/1 ve konut dokunulmazlığını ihlal suçu ile ilgili 116/1, 43/1, 62/1, 51/1, 53/1. maddelerinde öngörülen cezanın alt ve üst sınırları dikkate alındığında; anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında; 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca konut dokunulmazlığını ihlal suçundan uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek, sonucuna göre sanık yararına olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğu,

3.Sanığın yakınan ...’a yönelik eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 193/2, 59/2; 647 sayılı Yasanın 4, 5, 6. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan, 116/1, 62/1, 51/1, 53/1. maddelerinde öngörülen cezanın alt ve üst sınırları dikkate alındığında; anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında; 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek, uzlaşma sağlanması halinde 5237 sayılı Yasa; sağlanmaması durumunda ise 765 sayılı Yasanın lehe olduğunun gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

4.5252 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürüldüğünün gözetilmemesi,

5.5275 sayılı Yasanın 122. maddesi ile 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılmış olması karşısında; hükmolunan para cezasının süresinde ödenmemesi halinde, gecikme zammı uygulanmasına karar verilemeyeceğinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 08.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.