1. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın ve ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 nci ve 296/2 nci maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 inci maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 nci maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1 nci maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2020 tarihli ve 2019/1492 Esas, 2020/862 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 15.11.2021 tarihli ve 2020/3409 Esas, 2021/2512 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 24.02.2022 tarihli ek kararı ile sanığın 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçuna ilişkin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; yaralama kastıyla hareket etmediğine, meşru savunmada bulunduğuna, haksız tahrikin varlığına ilişkindir. III. GEREKÇE

A. 6136 sayılı Kanun'a Muhalefet Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen;

“İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin reddine dair ek kararda hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Taraflar arasında katılana ait motorsikletin tamiri hususunda anlaşmazlık bulunduğu olay günü katılanı işyerinin önünden geçtiği esnada gören sanığın tabanca ile katılanın bacaklarına doğru ateş ederek hayati tehlikeye yol açacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda;

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılanın, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanlarını doğrulayan katılana ait adli tıp raporunun içeriğine göre, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucu oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek tayin edildiği, katılandan kaynaklanıp sanığa yönelen haksız söz ve ya davranış bulunmadığından, meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

A. 6136 sayılı Kanun'a Muhalefet Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 24.02.2022 tarihli ve 2020/3409 Esas, 2021/2512 Karar sayılı ek kararında hükümlere aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği oy birliğiyle REDDİ ile EK KARARIN ONANMASINA,

B. Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) paragrafında açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 15.11.2021 tarihli ve 2020/3409 Esas, 2021/2512 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 inci maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 inci maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.