11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Karşıyaka 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2015 tarihli ve 2014/308 Esas, 2015/551 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası ile 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, sanığın 2 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 24.10.2022 tarihli ve 2020/3789 Esas, 2022/16669 Karar sayılı kararıyla özetle yargılama konusu suçun seri muhakeme usûlüne tabi olması nedeniyle söz konusu usûlün uygulanması neticesinde sanığın hukukî durumunun tespit ve tayininde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Karşıyaka 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2023 tarihli ve 2022/898 Esas, 2023/559 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 12.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, para cezasının on iki eşit taksitte tahsiline karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyizi, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, sanığın mühür bozma eyleminden dolayı tutulan tutanakların düzenlendiği tarihlerde cezaevinde bulunduğuna, mühür bozma eyleminden dolayı tutanak tanzim edildiğinde sanığın işletmede faaliyette bulunmadığına, eksik inceleme ve araştırma karar verildiğine, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde sanığa ait olan ve sanık tarafından işletilen iş yerinin iş yeri açma ve çalışma ruhsatının olmaması nedeniyle Karşıyaka Belediyesi Encümen kararı nedeniyle işyeri açma ve çalışma ruhsatına ilişkin evrakları tamamlanıncaya kadar iş yerinin kapatılmasına karar verildiği, bunun üzerine Zabıta Müdürlüğünce 17.02.2014 tarihinde mühürleme tutanağı düzenlendiği, Belediye Encümeninin 24.10.2013 tarihli faaliyetten men kararının sanığa 12.02.2014 tarihinde tebliğ edildiği, 09.04.2014 tarihinde yapılan kontrollerde iş yeri üzerindeki mührün fek edilerek normal faaliyetine devam ettiğinin tespit edilmesi üzerine 12.05.2014 tarihinde tekrar mühürlendiği, 23.05.2014 tarihli denetimde yeniden faaliyetine devam ettiği belirlenerek aynı tarihte mühür bozma ve yeniden mühürleme tutanağının tanzim edildiği, iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2.Sanık savunmasında; işyerinin mühürlendiği tarihte Ankara'da olduğunu, işyerinde çaycı olarak çalışan N.Y. işletme ile ilgilendiğini, yapılan işlemlerden haberdar olmadığını belirterek suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

3.Mühürleme ve mühür fekki tutanaklarının dosyada mevcut olduğu ve 24.10.2013 tarihli encümen kararının tebliğine ilişkin evrakta sanığın imzasının bulunduğu anlaşılmıştır.

4.Yargılama sonucunda, mahkemece sanığa yüklenen suçu işlediği kabul edilerek mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir,

2.Ancak; 05.11.2015 tarihli hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve sanık lehine bozulması nedeniyle, lehe bozma sonrası yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karşıyaka 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2023 tarihli ve 2022/898 Esas, 2023/559 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "Bozma öncesi yapılan 45 TL yargılama giderinin sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına, bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2024 tarihinde karar verildi.