2. Ceza Dairesi

B O Z M A Ü Z E R İ N E

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.03.2012 tarihli ve 2012/1258 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e ve 53. maddeleri uyarınca 4 kez cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2012 tarihli ve 2012/398 Esas, 2012/813 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile ayrı ayrı 4 kez cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı 05.12.2012 tarihinde kesinleşmiştir.

3.Sanığın 15.03.2014 tarihinde denetim süresi içerisinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediğinin ihbarı üzerine, Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2015 tarihli ve 2015/516 Esas, 2015/771 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına ve sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile ayrı ayrı 4 kez cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4.Yukarıda anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2020/29351 Esas, 2022/11237 Karar sayılı kararı ile soruşturma ve kovuşturma aşamasına ilişkin evrakların aslı veya aslı gibidir onaylı suretlerinin dosya arasına alınması gerektiğinin gözetilmemesi, nedeniyle diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

5.Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/526 Esas, 2022/613 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 62 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 4 kez 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş ve aleyhe bozma yasağı ilkesi dikkate alınarak 4 kez 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan işlem yapılması için suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiştir.

6.Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/526 Esas, 2022/613 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 11.05.2023 tarihli ve 2022/15724 Esas, 2023/2632 Karar sayılı kararı ile;

a)Takdiri kıymet tutanağına göre, sanığın temyiz dışı sanık ile birlikte 4 ayrı binanın doğal gaz kutuları içerisinden çaldıkları doğal gaz topraklama çubuklarının tanesinin 56,00 TL olduğunun tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malların değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Sanık hakkında 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezanın 1 yıl 8 ay hapis cezası olduğu ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle kurulan hükümler hukuka aykırı bulunarak bozulmasına karar verilmiştir.

7.Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2023/653 Esas, 2023/712 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 145, 62 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 4 kez 7 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; suça ilişkin zararı karşıladığı ve 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesi ile tüm lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

1.Sanık ...'ın temyiz dışı sanık ... ... ile olay günü saat 02.00 ile 03.00 sıralarında ...'in annesi adına kayıtlı olan ancak ...'in kullandığı 32 ... plakalı araç ile suç yerine gidip etrafı duvarla çevrili siteye ait 4 ayrı binadan iki binanın bahçe duvarında monteli olan diğer iki binanın da bodrum katın duvarlarında monteli olan doğalgaz kutularının içinde bulunan doğalgaz topraklama çubuklarını çaldıkları, site sakinlerinden birinin, ikâmetinin bahçe duvarından içeri atlayan iki şahıs gördüğünü, kendisinin onları fark ettiğini anladıklarında ise sarı renkli bir araç ile kaçtıklarına ilişkin yaptığı ihbar üzerine olay yerine gelen polislerin, şahısların kaçtıkları istikamete doğru yaptıkları araştırmada, terk halde üzerinde kontak anahtarı bulunan sarı renkli bir araç görükleri, aracın içinde 8-10 adet doğalgaz topraklama kabloları gördükleri bu esnada aracın 20-30 metre ilerisinde 2 erkek şahıs gördükleri, şahıslara doğru yönelince kaçtıkları, yapılan kovalamaca sonucu sanık ...'nın yakalandığı, aracın temyiz dışı sanık ...'in annesinin adına kayıtlı olduğu, sanık ...'nın suçlamaları kabul etmeyerek aracın sanık ...'e ait olduğunu, araçtaki malzemelerin ne olduğunu görmediğini ve bilmediğini, olay günü yakalaması olduğu için polisten kaçtığını beyan ettiği, temyiz dışı ...'in doğalgaz işi ile uğraştığını, olay tarihinde kapı önünden hurdacı geçtiğini, araçta bulunan malzemeleri hurdacıdan satın alarak araca koyduğunu, aracı saat 02.00 sıralarında sanık ...'ya verdiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

2.28.03.2012 tarihli tutanak tanıklarının beyanı yargılama aşamasında alınmış ve tutanak içeriğini doğrulamışlardır. IV. GEREKÇE

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, Önceki hükümlerin sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2023/653 Esas, 2023/712 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasından yargılama giderleri ile ilgili bölümden " bozma sonrası yapılan 2 e-tebligat gideri 20,00 TL'nin sanıktan tahsiline" ibaresinin çıkarılması suretiyle hükümlerin, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.