1. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği kanunen reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2021 tarihli, 2020/130 Esas, 2021/60 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.02.2022 tarihli ve 2021/1562 Esas, 2022/419 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle, sanığın öldürme kastının bulunmadığından ve eylemin taksirle yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, haksız tahrike ilişkindir. III. GEREKÇE

1.Katılan ile sanığın Nilüfer ilçesi İhsaniye Mahallesinde bulunan "... Börek" isimli iş yerinde çalıştıkları, sanığın belirtilen iş yerine olay tarihinden yaklaşık 3-4 gün önce girdiği, sanığın işe girdikten sonra katılana hitaben "sen benim daha önceden kavga ettiğim Van'lı şahsa çok benziyorsun" dediği ve sanığın o andan itibaren katılanın her hareketini takıntı haline getirdiği, olay günü katılanın aynı iş yerinde çalışan arkadaşı ... ile birlikte iş yerine gitmek için metroya bindiği, Esentepe metro durağında indikten sonra metro çıkışında sanık ile karşılaştıkları, sanığın şahısların yanına gittiği ve katılan hitaben "gel seninle bir şey konuşacağız" dediği, sanığın katılanın koluna girerek birlikte yürümeye başladıkları sırada katılana hitaben "biliyorum sen o kişisin bana akıl vermeye çalışıyorsun" dediği ve bıçağı üzerinden çıkartarak katılanın sol göğüs koltuk altına vurduğu ve katılanı yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte yaraladığı, katılanın sanıktan kurtularak kaçmaya başladığı, sanığın elindeki bıçakla katılanı kovalamaya devam ettiği, katılanı metro istasyonunda 2-3 tur attıracak kadar kovaladığı, katılanın bağırarak etraftan yardım istemesi ve tanık ...'ın müdahalesiyle sanığın olay yerinden koşarak uzaklaştığı anlaşılmıştır.

2.Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Adli Tıp Kurumu Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 14.10.2019 tarihli adli muayene raporuna göre katılanda sol hemithorax midaxiller hat 8. costa hizasında vertical konumlu kesi dudakları düzenli 2 cm uzunlukta cilt-cilt altı göğüs kafesi iç kısma giren kesici delici aletle oluşmuş derin kesi, akciğer grafisinde hemithorax tespit edildiği, katılanın yaşamını tehlikeye sokan bir duruma sebebiyet verdiği ve sanığın katılanı yaraladıktan sonra yaralı bir şekilde metro istasyonunda 2-3 tur attıracak kadar kovaladığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35/2. maddesi uyarınca teşebbüs nedeniyle makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 11 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş ise de aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan adli raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, yara yeri, yaralanmanın niteliği, kullanılan aletin elverişliliği, sanığın fiilden sonraki davranışları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranışın bulunmadığından sanık hakkında haksız tahrik indiriminin uygulanmamasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.02.2022 tarihli ve 2021/1562 Esas, 2022/419 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.06.2024 tarihinde karar verildi.