1. Ceza Dairesi

Sanık ...'a isnat edilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81, 35. maddelerinde düzenlenen kasten öldürmeye teşebbüs suçu için yasada öngörülen hapis cezasının üst sınırının on yıldan fazla olması nedeniyle ilk derece mahkemesince verilen "beraat" hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesi gereğince temyizi kabil olduğu, sanıklar Servet ve Necati hakkında verilen hükümler yönünden Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "beraat"-mahkumiyet kararları, istinaf mercii tarafından "mahkumiyet- beraat" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden kararların temyizi kabil olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

A. Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin 03.02.2021 tarihli ve 2020/195 Esas, 2021/51 Karar sayılı kararı ile;

1.Sanıklar Ramazan ve Necati hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından açılan kamu davalarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine,

2.Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1-3-e, 87/3, 62, 53. maddeleri gereğince 1 yıl 14 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

B. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1.

Ceza Dairesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2021/872 Esas, 2021/1331 Karar sayılı kararı ile;

1.Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca esastan reddine,

2.Sanıklar ... ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafiinin, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık ...'in atılı suçtan 5271 sayılı Kanun 'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1-3-e, 87/3, 53. maddeleri gereğince 1 yıl 19 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

1.Katılan vekilinin temyiz istemi; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanıkların iştirak halinde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine ve ceza miktarına ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle beraat kararı verilmesi gerektiği, ceza miktarına ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE

Sanıklar ile katılan arasında olay öncesinde husumet bulunduğu, olay günü sanıkların sanık ...'nin sevk ve idaresindeki traktörle seyir halindeyken, katılanın yol kenarında yürüdüğü esnada sanık ...'nin traktörü katılanın üzerine sürerek yol kenarına düşürmek suretiyle sol bacak dış kısmında 3 cm'lik lezyona, sağ el bileğinde hayat fonksiyonlarını orta (2) derece etkileyecek nitelikte kemik kırklarına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda,

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamında elde edilen deliller karşısında sanık ...'nin sevk ve idaresindeki traktörün katılana çarpmak suretiyle yaraladığı, sanıklar Servet ve Ramazan'ın sanık ... ile ortak hareket ettiğine veya sanık ...'yi azmettirdiklerine dair her türlü Esas No : 2022/12113 şüpheden uzak kesin inandırıcı delil bulunmadığı, sanık ...'nin eyleminin traktörle çarpma şeklinde gerçekleştiği anlaşıldığından belirlenen suç vasfında isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirim hükümlerinin takdir yetkisi kapsamında yeterli ve yerinde gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2021/872 Esas, 2021/1331 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Sanığın inceleme konusu suçtan tutuklu olmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2024 tarihinde karar verildi.