1. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 inci maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1 inci maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1 inci maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 inci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

1.İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.03.2022 tarihli ve 2018/267 Esas, 2022/82 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye azmettirme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 38 inci maddesi delaleti ile 81, 29, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.06.2023 tarihli ve 2022/628 Esas, 2023/812 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması sırasında Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2002 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı uyarınca değişikliklerin göz önüne alınmasının infaz aşamasında gözetilebileceği mümkün görülmekle 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

A. Sanık müdafiinin temyiz nedenleri;

mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat hükmü verilmesi gerektiğine, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, azmettirme iradesinin bulunmadığına ilişkindir.

B. Katılanlar vekilinin temyiz nedeni;

takdiri indirim nedenlerine ilişkindir. III. GEREKÇE

1.Maktul ... ile sanık ... ve tanık ...'in birbirlerini tanıyıp suç tarihi olan 20.04.2017 günü birlikte alkol aldıkları, maktulün aracında seyir halinde iken maktul ile sanık arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanığın gelip kendisini alması için oğlu ...'ı aradığı, ayrıca ...'yı da telefonla aradığı tanık ...'ın babasının maktul ile kavga ettiğini amcası temyiz dışı hakkındaki mahkumiyet hükmü kesinleşen ...'ya anlatması üzerine ...'ın av tüfeğiyle olay yerine gelip maktulün hangi kişi olduğu sorusu üzerine sanığın, yanından uzaklaşan maktulü göstermesi neticesinde ...'nın maktule doğru 5-6 metre mesafeden birden fazla kez av tüfeğiyle ateş edip otopsi bulgularına göre av tüfeği saçma tanesi yaralanmasına bağlı kosta kemik kırıkları ile birlikte iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama nedeniyle maktulün ölümüne sebep olduğu somut olayda;

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın kardeşi olan ...'nın suçu işleme hususundaki kararının oluşmasını sağlayarak kasten öldürme suçuna azmettirdiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.06.2023 tarihli ve 2022/628 Esas, 2023/812 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 inci maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 inci maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2024 tarihinde karar verildi.