15. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Somut olayda;

Katılanın sanıktan 4.500 TL bedel karşılığında otomobil satın aldığı, aralarında yaptıkları anlaşmaya göre 1.000 TL Aralık ayında, 2.000 TL Ocak ayında, kalan 1.500 TL'yi ise Şubat 2007'de ödeyeceği, katılanın Aralık ve Ocak aylarındaki ödemelerini zamanında yaptığı, son olarak 16.02.2007 tarihinde Şubat ayı ödemesini yapmak için sanığın işyerine gittiği, sanığa babasına ait kredi kartını verdiği, sanığın kartı post cihazından geçirirken 1.500 TL yerine 2.000 TL yazmak suretiyle karttan geçirdiğinin iddia olunması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 245. maddesinde düzenlenen banka ya da kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir etme görevinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.