4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği diğer temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 inci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Yukarıda adı belirtilen Mahkemenin 03.12.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında iki kez 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi ve dördüncü fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere göre infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

2.Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 08.01.2019 tarihli kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında; bozma üzerine hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi ve dördüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 14 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere göre infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; savunma hakkının kısıtlandığı, ek savunma hakkının verilmediği, suçun unsurlarının oluşmadığı, hükmün açıklanmasınının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğu, hükmün bozulması gerektiği ve vesaireye ilişkindir.

Sanık ile katılanlar arasında fındık bahçesi nedeniyle husumet bulunduğu, olay tarihinde sanığın katılan ...'a hitaben "Sen bu bahçede fındık toplayamazsın, burayı terket, yoksa senin Allah'ını kitabını sinkaf ederim." şeklinde sözler sarfettiği, katılan ...'ın sanığa "Bu insanların da burada ... var." demesi üzerine sanığın bu sefer katılan ...'a hitaben "Senin de Allah'ını kitabını sinkaf ederim." şeklinde sözlerle hakaret ettiği, sanığın savunması, katılanların beyanları, tanıkların anlatımları ve tüm dosya kapsamı karşısında eyleminin sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

Sanığın savunması, katılanların beyanları, tanıkların anlatımları ve tüm dosya kapsamı karşısında sanığın hakaret suçunu işlediğine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemesine dair mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmayıp sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz isteği ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın üzerine atılı suçun şikayete bağlı olması ve katılan ...'ın 16.05.2019 tarihli oturumda şikayetinden vazgeçip sanığın da vazgeçmeyi kabul etmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanarak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

2.Temel ceza doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca belirlenmemesi,

3.Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü ve 62 nci maddelerinin uygulaması sırasında hesap hatası sonucunda sonuç hapis cezasının 1 yıl 2 ay 17 gün yerine 14 ay 17 gün olarak eksik belirlenmesi, Nedeniyle hukuka aykırı görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2024 tarihinde karar verildi.