2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında Başkale Cumhuriyet Başsavcılığının 22.05.2015 tarih ve 2015/92 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında, el konularak teslim edilen kaçakçılık suçuna konu eşyanın müsadere kararının kesinleşmesi üzerine iadesinin istendiğinde teslim etmediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2015 tarihli ve 2015/101 Esas, 2015/380 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3.Yukarıda anılan kararın sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 21.06.2021 tarih ve 2020/27728 Esas, 2021/12596 Karar sayılı kararıyla; ''Derhal beraat kararı verilmesi gereken bir durum bulunmadığı halde sanığın savunması alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi ve basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekliliği'' nedenleriyle bozma kararı verilmiştir.

4.Bozma üzerine Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2022/298 Esas, 2022/675 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Katılan kurum vekilinin temyiz istemi, suçun sübut bulduğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

1.Usulüne uygun olarak yapılan bir teslim bulunmayan sanık hakkında mahkemece, suç tarihinde memur olarak görev yaptığı, tayin olmakla bağlı bulunduğu amirinin söz konusu eşya hakkında yeni bir memur görevlendirerek temadinin kesintiye uğramamasının sağlanması gerektiği, sanığın sorumlu tutulamayacağı belirlenmiştir

2.Teslim tutanağı ve sanık savunması dosyada bulunmaktadır.

3.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2022/298 Esas, 2022/675 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.