10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 30.12.1997-20.10.1999 tarihleri arasındaki dönem borcu icra ile tahsil edilmesine rağmen müvekkilinin bu dönem Bağkur sigortalısı sayılmadığını, Kuruma yaptıkları başvurunun da reddedildiğini, Kurum işleminin yasaya aykırı olduğunu beyanla, müvekkilinin primleri yıllar önce af ve icra yoluyla ödenen ve Kurumca sigortalı sayılmayan 30.12.1997-20.10.1999 döneminde 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının 30.04.2008 tarihi itibariyle 5 aydan fazla prim borcu olduğundan 31.07.1999 tarihi itibariyle sigortalılığının durdurulduğunu, 01.05.2008 tarihi itibariyle yeniden başlatıldığını, davacının 01.08.1995-30.12.1997, 20.10.1999-30.04.2008 tarihleri arası 6111 sayılı Kanun kapsamında yapılandırdığını ve ihya ettiğini, davacının talep ettiği dönemde meslek odası, esnaf sanatkar ticaret sicili memurluğu kaydı bulunmadığını, bu döneme hizmet verilmediğini beyanla davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının icra ödemesi yoluyla yapmış olduğu ödemenin 31.01.1995 tarihine kadar olan prim borcu ve ferilerini kapsadığı anlaşılmakla sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; icra ile tahsil edilen paranın, davacının tescil tarihinden icra dosyasının kapanış tarihine kadarki tüm primlerin tahsil edildiği anlamına geldiğini, kurumdan gelen çelişkili yazılara göre davanın reddedildiğini, dosyaya emsal mahiyetinde başka bir sigortalının bilgilerinin sunulduğunu, bilirkişi raporunda da icraen tahsilat sonucu davacının 21.12.1997-30.04.1998 tarihleri arasındaki dönem hizmetlerini karşıladığının ortaya çıktığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme dayanak teşkil eden 30.01.2020 tarihli bilirkişi raporunda icra yoluyla ödenen paranın öncelikle davacının zorunlu sigortalı kabul edildiği dönem için ödenmesi gereken borçlara mahsup edilerek hesaplama yapılmış olmasına göre yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu değerlendirilmiş ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesi ise benzer nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 30.12.1997-20.10.1999 döneminde 1479 sayılı Kanun kapsamında bağkur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 1479 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.