10. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İzmir 23.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2020 tarihli ve 2019/205 Esas, 2020/305 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 18 yıl hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17.

Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2.Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın hukuka aykırı olduğuna,

3.Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

4.Gizli soruşturmacıların tanık olarak dinlenmemesi ve keşif yapılmaması sebebiyle eksik inceleme yapıldığına,

5.Sanık hakkında takdiri indirim uygulanmamasına,

6.Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanmasına, İlişkindir.

Kanun'un "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140 ıncı maddesindeki düzenlemeye göre, olay tarihi itibarıyla sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmaksızın, teknik araçlarla izleme, görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığının anlaşılması karşısında, bu şekilde elde edilen deliller hukuka aykırı olup hükme esas alınamaz.

Teknik araçlarla izleme kararı olmadan alınan görüntü kaydına dayanılarak başka dosya sanığı ve temyize konu dosya tanığı ...'in, yargılandığı İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/209 Esas sayılı kamu davasının 16.08.2017 tarihli celsesinde, görüntülerin incelenmesi sonucunda tanzim edilen bilirkişi raporunun okunmasından sonra ve yine 27.10.2017 tarihli celsede görüntülerin gösterilmesinden sonra yanındaki kişinin sanık ... olduğunu söylemesi üzerine sanığın kimlik tespitinin yapıldığı, bu şekilde hukuka aykırı elde edilen delile dayanarak mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla; hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen bilgiler Anayasanın 38 inci maddesinin altıncı fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 217 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (i) bendi uyarınca hükme esas alınamayacağından, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre sanığın SALIVERİLMESİNE, başka bir suçtan hükümlü ya da tutuklu bulunmadığı takdirde salıverilmesinin sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2024 tarihinde karar verildi.