11. Ceza Dairesi

Yokluğunda verilen 22.04.2008 tarihli hükmün sanığa tebliğe çıkarılması ve askerde olduğu gerekçesi ile bila ikmal iade edilmesi üzerine askerdeki birlik adresi tespit olunarak belirlenen adrese tebliğ yapılması yerine Tebligat Kanunun 35. maddesi uyarınca aynı adrese sanığa yapılan tebliğ geçersiz olduğu gibi ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.06.2009 gün, 5-81/196 sayılı kararında gösterildiği üzere,

CMK’nun 232/6 ve 34/2. maddelerine uygun olarak kararda temyiz süresinin başlangıcının ve temyiz başvuru usulünün gösterilmemesi nedeniyle öğrenme üzerine 19.09.08 havale tarihli dilekçe ile yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Sanığın 30 Ağustos Mahallesi Muhtarlığından temin ettiği sahte nüfus cüzdanı talep belgesi ile Melikgazi Nüfus Müdürlüğünden suça konu sahte nüfus cüzdanını aldığı kabul edildiği halde hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1.fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinde verilen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan; hüküm fıkrasında 53. maddenin tatbikine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine "sanığın,

TCK'nun 53.maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına," denilmek suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.