11. Ceza Dairesi

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Sanık hakkında TCK'nun 245/1. maddesi gereğince hükmolunan hapis cezası asgari hadden tayin olunduğu halde hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının birim gün sayısının gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak 100 gün olarak tayini,

2.5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından şartla salıverilme tarihine, kendi üst soyu ve diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 245/1. maddesi uyarınca belirlenen hapis cezasının yanında tayin olunan temel adli gün para cezasının 5 güne, aynı Yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 4 güne, aynı Yasanın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL’den paraya çevrilerek sonuç adli para cezasının 80 TL’ye indirilmesi, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi c bendinin uygulanması ile ilgili paragraf hükümden çıkartılarak yerine “TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarını kullanmaktan şartla tahliye tarihine, diğer hakları kullanmaktan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.