11. Ceza Dairesi

Sanığın, müştekiye ait kredi kartını hırsızlık suretiyle ele geçirdiği ve bu kartı kullanarak kendisine yarar sağladığının anlaşılması karşısında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.2010 tarih ve 2010/11-17 esas 2010/65 sayılı kararında açıklandığı üzere 5237 sayılı TCK'nun 245/1. maddesindeki "her ne surette olursa olsun ele geçirilen" tabirinin hukuka uygun olarak ele geçirmeyi ifade ettiği, kartın hukuka aykırı olarak ele geçirilmesinden sonra bu kartın kullanılmasının iki ayrı suçu oluşturacağı somut olayda kredi kartının hukuka aykırı olarak ele geçirilmesi eyleminin aynı Yasanın 142/1-b maddesindeki hırsızlık, kartın kullanılarak menfaat elde edilmesi eyleminin, 245/1. maddesindeki "kredi kartının kötüye kullanılması" suçunu oluşturduğu, fikri içtima koşullarının bulunmadığı ve Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 14.03.2008 gün, 2008/971 numaralı iddianamesi ile hırsızlık suçundan da dava açıldığı dikkate alınarak, sanık hakkında, hırsızlık suçundan zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüş, sanığın haksız şekilde elde ettiği, mağdura ait kredi kartını değişik zamanlarda birden fazla işyerinden alışveriş yapmakta kullandığının anlaşılması karşısında; yüklenen "banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması" suçundan verilen cezanın TCK'nun 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri gereğince artırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini ve tekerrüre esas sabıkaları bulunan sanık hakkında TCK'nun 58. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizlikleri aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye, 1. fıkrada yer alan diğer hak yoksunluklarının ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün yerine, "53. maddenin 1. fıkrasının c bendindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yer alan diğer haklardan, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.