1. Ceza Dairesi

Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2023 tarihli ve 2023/282 Esas, 2023/301 Karar sayılı kararının, sanık müdafi tarafından temyizi üzerine aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2024/561 Esas sayılı dosyası ile birlikte yapılan incelemesi sonucunda gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.12.2022 tarihli ve 2022/1-428 Esas, 2022/779 Karar sayılı ilamı ile sanıklar ... ve ...hakkında verilen bozma kararının mahkemesince, süresinde hükmü temyiz etmeyen sanık ...'a sirayetine karar verilmesinden sonra kurulan hükümlerin sanık ... müdafi tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 31.01.2017 tarihli ve 2016/982 Esas, 2017/29 Karar sayılı kararı da dikkate alınarak daha önce süresinde kararı temyiz etmeyen ve sirayetten yararlanan sanığın bozmadan sonra yeniden kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık ... müdafinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.09.2024 tarihinde karar verildi.