2. Ceza Dairesi

1.Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın, hakkındaki mahkûmiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra dosyaya sunduğu 23.09.2019 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hâle getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle sanık hakkındaki 01.10.2019 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilip usulüne uygun şekilde sanığa 08.06.2016 tarihinde tebliğ edilen hükmü, CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 23.09.2019 tarihinde temyiz eden sanığın süresinde olmayan temyiz istemi ile yerinde görülmeyen eski hâle getirme isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2.Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Başka bir dosya kapsamında bulunan hırsızlık olayına ilişkin 16.03.2014 tarihinde saat 04.50'de gelen ihbar üzerine sanıkların kullandıkları aracın kovalamaca sonucu kaza yaparak durduğu, araç üzerinde bulunan plakanın o araca ait olmadığının ve şikâyetçi adına kayıtlı araca ait olduğunun tespit edildiği, şikâyetçinin alınan beyanında, aracını 15.03.2014 tarihinde saat 20.30'da park ettiğini, gece saat 05.30 sıralarında polisin gelmesi üzerine aracı üzerindeki plakaların sökülerek çalındığını tespit ettiğini beyan ettiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 19.15'te başlayıp saat 05.10'da bittiği, bu suretle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

2.Adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek nitelikte birden fazla ilâm bulunan sanıklar ... ve ... hakkında, aynı anda birden fazla ilâmın tekerrüre esas alınmayacağı, sanık ... hakkında daha ağır olan Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2013 tarihinde kesinleşen 2011/296 Esas, 2011/449 Karar sayılı ilamındaki, 5237 sayılı Kanun'un 141/1 ve 143. maddeleri uyarınca 2 yıl 4 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği, yine sanık ... hakkında daha ağır olan Küçükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2013 tarihinde kesinleşen 2012/1127 Esas, 2013/131 Karar sayılı ilâmındaki, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, birden fazla hükümlülüğün tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

3.Sanık ... hakkında mükerrirliğe esas alınan ilâmda da 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 27.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.